Μια αιωνιότητα

Χωρίς σχόλια

  Προσπαθώντας να κρατήσω ζωντανές τις στιγμές, που γλιστρούσαν, έχασα μια αιωνιότητα. Τώρα, που έμαθα να ξεχωρίζω το σημαντικό από το ασήμαντο, ο χρόνος έγινε δίνη, και αδυσώπητος τον κόσμο μου παρασέρνει. Μα μέσα στο στροβιλισμό δεν μπορεί πια να μου κρύψει πως στο διηνεκές τα πάντα εξακοντίζονται, αν μάθεις να αψηφάς τις αυταπάτες του. Γιατί ο χρόνος δεν είναι παρά μια ετικέτα, που κολλά αυθαίρετα στα συμβάντα της ψυχής κι από αθάνατα τα κάνει πεπερασμένα. Κι έτσι πια πορευόμενος, η αιτιότητά του έγινε αναζήτηση των σκοπών, το παρελθόν έπαψε να γεννά το μέλλον, κι όλα ξανά φαίνονται ατέλειωτα, όπως στα βρέφη. Στράτος Παπάνης